De Buurvrouw 2019-3

Gelukkig is het voorjaar nu echt begonnen wanneer ik de dag voor de provinciale verkiezingen even naar de buren loop. Watze en buurvouw zijn druk in de tuin bezig. Maar het is koffietijd, dus leggen ze hun gereedschap neer en lopen we met elkaar naar binnen. Al snel komt de problematiek van het klimaat op tafel. Op wie moet je nu gaan stemmen, er zijn zoveel partijen die allemaal ongeveer beetje hetzelfde programma hebben. ‘Ik weet het nog niet, hoor’, verzucht buurvrouw. ‘Ik wel’, zegt Watze, ‘ik stem gewoon nog altijd dezelfde partij, dat is het gemakkelijkste. Ik lees ook geen programma’s, kijk niet naar een kieswijzer of zoiets, welnee, ze moeten het toch met elkaar oplossen. Al die nieuwe partijen, daar heb ik helemaal niks mee. Er komen er veel te veel en dat maakt alles moeilijker!’

Kijk daar heb je iets aan, gewoon een standvastig iemand, die niet van verandering houdt. Daar kun je als politieke partij op rekenen.

‘Och,’ gaat buurvrouw verder, ‘we moeten het toch allemaal met elkaar betalen. De mensen met de kleinste beurs zijn altijd al de klos, dat wordt vast niet anders. Ik vind de zeespiegelstijging toch wel angstig, we zitten hier tenslotte op een eiland en als je ziet wat er jaarlijks aan duin verdwijnt dan wordt je daar niet vrolijk van. ‘Opdrinken,’ zegt Watze, ‘dat water moeten we gewoon met elkaar opdrinken. En wat er dan nog teveel is daar kunnen we de woestijnen weer groen meemaken.’

 

En dan brandt hij los. Het probleem is al lang bekend en we kunnen van zout water zoet water maken. Ontzilten heet dat, het is wel duur maar het kan. Nu drinken we ons grondwater op en die zoetwaterbellen zijn nodig om de verzilting van ons land tegen te gaan. ‘Ja’, vult buurvrouw aan, ‘en dan maar stoppen met die ruimtevaart. Er is tegenwoordig een programma over op de televisie. Zegt daar iemand op het eind ook nog: De ruimte is onze toekomst! Laten we eerst onze toekomst op de aarde maar veilig stellen. Met de miljarden die ze uitgeven aan reisjes naar de maan, Mars en weet ik waarheen nog meer, zou je dat teveel aan water gemakkelijk kunnen ontzilten. En wat te denken van al die miljarden voor kernwapens. Met dat geld kan iedereen schoon drinkwater krijgen en de rest gebruiken we dan om droge gebieden weer groen te maken. Vangen we gelijk ook weer flink wat CO2 op!’ ‘En’, zegt Watze, ‘voor elke boom die gekapt wordt moeten er twee terug worden geplant!’ Volgens Watze lopen we flink achter op dit gebied.

Ondertussen is de koffie op. Ik ga maar weer eens op huis aan. Ik bedank de buurtjes voor de gezelligheid. Toch enigszins opgelucht en gerustgesteld loop ik naar huis. Goh zeg, wanneer Watze en buurvrouw al allerlei ideeën hebben over deze problemen dan zijn er vast veel meer mensen in ons land die wel oplossingen kunnen en zullen bedenken.

De volgende dag moeten we allemaal even bijkomen als we zien dat Thierry Baudet met zijn partij Forum voor Democratie de grootste partij blijkt te zijn. Nou ja, groot? Grote partijen hebben we in ons land niet meer, daarvoor zijn we te verdeeld. Met 15% van de stemmen kun je al de grootste partij zijn. En erg verassend is het ook niet. Forum voor Democratie is een mix van de VVD en de PVV. Al zullen er zeker ook SP’ers en zelfs CDA-kiezers op Baudet gestemd hebben. De onvrede over de klimaatmaatregelen, het getreuzel over wie straks moet betalen en de aanslag in Utrecht waren al voldoende voor de winst.

Thierry, die vertelt dat de maatregelen voor het klimaat duizend miljard euro gaan kosten, die een Nexit promoot, die belastingverlaging wil voor de grootverdieners, hij kreeg steun van alle kanten. Hij roept om terugkeer van de beschaving die wij in onze onwetendheid met de VOC mentaliteit in alle uithoeken van de wereld te vuur en te zwaard hebben gebracht. Thierry is in 1983 geboren, ging na het gymnasium twaalf jaar studeren op kosten van de gemeenschap en kon daarna zijn draai niet echt vinden in de maatschappij. Maar zie, daar is dan altijd nog de politiek als redmiddel. En je kunt zeggen wat je wilt, maar hij weet de mensen te bespelen. De media is dol op hem en ook maakt hij gretig gebruik van de sociale media. En zo hebben we dan toch iemand die zich voordoet als een Ti-ta-tovenaar en alle problemen in een handomdraai zal oplossen. Och, we weten hoe weerbarstig de Haagse materie is en helemaal wanneer je weet dat hij veel onhaalbare onzin beweert. Maar hij is een alternatief voor mensen die Wilders zo langzamerhand beu zijn, voor mensen die de VVD te soft vinden en voor al die mensen die vinden dat het niet goed gaat. En daar hebben ze dan toch wel een punt. Want, één ding is zeker, het kan beter, het kan zelfs veel beter.

Jan J. de Vries

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven