De Buurvrouw 2013-10

‘Wat hebben de straten hier mooie namen’, zei Dieuwertje Blok tijdens de aankomst van Sinterklaas in Groningen. ‘Dan gaan we nu naar A-kerkhof’, vervolgde ze haar commentaar.

Het is maar wat je mooi vindt in Groningen of niet soms!

Wat toch een gedoe en geneuzel rond onze zwarte pieten. Je wordt er niet goed van. Met Watze valt er helemaal niet over te praten, die man windt zich er zo verschrikkelijk over op! Buurvrouw is heel wat redelijker. Maar, zegt ze, die redelijkheid mis ik bij die mensen die onze zwarte pieten kwijt willen.

En is het niet zo dat zwarte piet al een hele ommezwaai heeft gemaakt de afgelopen decennia.

Van een soort boeman, die stoute kindertjes in een juten zak meenam naar Spanje, is hij uitgegroeid tot de grote favoriet van alle kinderen. Ja, echt waar, Sinterklaas heeft aan belangstelling ingeboet. Kinderen vinden die handige en lenige pieten van tegenwoordig vaak veel leuker dan die oude, wat stijve, man met een lange baard die Sinterklaas wordt genoemd. De Sint is goed voor het geld, hij koopt immers de cadeautjes. Maar piet brengt ze rond. Daar moet je het van hebben!

Nee, voor dat gedoe rond onze pieten heb ik ook geen enkel begrip. Maar het is weer dankzij de media dat deze kleine actiegroep veel belangstelling heeft gekregen. Wanneer de pers geen aandacht schenkt aan dit soort onzin zou het snel afgelopen zijn. Het uiteindelijke protest leverde 30 vrijwilligers op die met hun rug naar de intocht gingen staan. Je kunt er over nadenken om een Partij voor Pieten op te richten.

We hebben immers ook al een Partij voor de Dieren. Deze partij krijgt het voor elkaar dat er geen ‘wilde’ katten meer mogen worden afgeschoten. Wat een opsteker voor alle dieren die worden opgevreten door deze verwilderde katten. We hebben van de kat dan wel een huisdier gemaakt, maar zodra hij buiten komt wordt het een jager. En omdat we massaal katten houden, lopen er ook veel weg. In ons landje hebben ze vrijwel geen natuurlijke vijand en zo wordt het evenwicht verstoord. Maar maak dat die jongens en meisjes in de Tweede Kamer maar eens wijs!

Ja, en dan zijn er ook nog de kerstliedjes zoals o.a. ‘Stille nacht, heilige nacht’ en ‘De Herdertjes lagen bij nachte’. Omdat deze liedjes niet meer in de liturgie passen worden ze in de ban gedaan. Natuurlijk ken ik de regelgeving rond dit soort zaken niet en waarschijnlijk u ook niet maar het komt bij een niet ingewijde toch vreemd over.

Daarom heb ik het Liedboek voor de Kerken er maar eens bij gepakt. Daarin tref je wel ‘Stille nacht’ aan maar ‘de Herdertjes’ ontbreken helaas. Maar beste mensen, je komt toch ook wel het een en ander tegen. Wat vindt u van ‘O Koning Christe, Prinse groot, hoe wordt Gij hier aldus gevonden in hooi, in stro, in zulke nood, in arme doekskes teer gewonden’. En dan ‘Hij is een kindje klein en teer die alles onderhoudt als Heer’ en ‘Wees welkom, Immanuel, in vlees en bloed ons metgezel’. En ook nog ‘Wij edelingen, blij van geest, ter kerke gaan op ’t hoge feest’. De keuze is groot en moeilijk. Wat is wel en wat is niet langer liturgisch gezien aanvaardbaar?

Het zou ook zo maar kunnen dat de Partij voor de Dieren zich gaat bezig houden met de os en de ezel. De stal is immers al behoorlijk gevuld en is er wel genoeg ruimte voor onze os en ezel? Jeugdzorg zou in ieder geval nooit toestaan dat een pasgeboren kind, arm en naakt, in doeken gewikkeld in een voerbak ligt. En de herders? Zij blijven straks bij hun schapen in plaats van naar het Kind gaan. Je mag die arme schapen toch niet zomaar in het veld achterlaten! En dan die veel te lange reis van de kamelen met de wijzen uit het oosten.

Misschien kunnen ze elkaar vinden in een praatgroep, de anti-pietenclub, de mensen die zich bezig houden met kerstliedjes en de beschermers van verwilderde katten, zegt buurvrouw.

‘We moeten maar wat vaker zingen: ‘Komt, verwondert u hier, mensen’’, zegt ze. En inderdaad zal het Kind straks weer heel verwonderd om zich heen kijken als het ziet hoeveel narigheid, armoede, honger en ellende er nog steeds zijn in die wereld, waarvoor Hij ooit zijn leven heeft gegeven. En wat zal het Kind zelf verwonderd zijn wanneer het ziet waar we ons druk over maken?

En toch zingen we straks, gelukkig maar, weer met elkaar ‘Nu zijt wellekome Jesu, lieve Heer’. Omdat het Kerstmis is en we, misschien tegen beter weten in, blijven hopen op een betere en rechtvaardiger wereld.

Jan J. de Vries

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven